logo

Бойгонӣ ‘МАҚОЛА’:

ПАЁМ — НУРУ АХТАР ВА ҶИЛОИ МАЪРИФАТ

номзади илмҳои фалсафа,  дотсент Комилов Далер Рустамович       Паёмҳои  Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ  Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамасола масъалаҳои мубрам ба ҳаёти хоҷагии халқи мамлакатро фаро гирифта, ҳамчун дастур  барои  масъулини соҳаҳои марбута хидмат менамоянд. Он дарахте, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, пешвои миллат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба сулҳу ваҳдат ташбеҳ додаанд, имрӯзҳо меваҳои ширину гуворо ба самар оварда истодааст, ки бо онҳо мо, тоҷикон фахр месозем. Муносибати нави давлатӣ, сиёсати соҳибистиқлол гардидани Тоҷикистон, сохтмони роҳҳои нави дохилию берунӣ ба хориҷи кишвар баромадани тоҷиконро ба миён гузошт. Роҳи оҳани Қурҷонтеппа


НАЗАРИЯҲОИ НАВИНИ ФАЛСАФАИ ТОҶИК

Раиси Кумитаи телевизион ва, радиои ҶТ, узви вобастаи АИ ҶТ, доктори илмҳои фалсафа, профессор Саид Нуриддин Саид,         номзади илмҳои фалсафа,  дотсент Комилов Далер Рустамович         Фалсафаи тоҷик дар даврони муосир ва истиқлол давраи минбаъдаи рушди фалсафаи навин дар Тоҷикистон мебошад, ки он ба замони шӯравӣ ва пасошӯравӣ рост меояд. Дар ҳақиқат, пас  аз вожгун гаштани ҷаҳолат, фисқу фуҷури замони салтанати манғития даврони шӯравӣ марҳилаи камолоти нуру маърифат ва рушди бемайлони илму фарҳанг буд. Инкишофи фалсафа ва илмҳои фалсафӣ дар заминаи вусъати тамоми соҳаҳои илмҳои замонавӣ  сурат мегирифт. Ин камолот тавассути мададу ҳамкориҳо ва


ФАРҲАНГИ ҶАЗЗОБУ ОЙИНАИ ҶИЛВАНАМО

       «Фарҳанг ба назари ман, оинаест, ки дар он тамоми паҳлуҳои зиндагӣ акс меёбад. Ва ин мизони дақиқу беминат сатҳи сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоиву зеҳнии ҷомеаро дар давраҳои гуногуни таърих иникос карда, саҳми ҳар халқу миллатро дар рушди тамаддуни башарӣ муайян менамояд».                                                                                                   Эмомали  Раҳмон.        Фарҳанг одатҳои одамонро дар ҳар давру замон бештар таваҷҷуҳ намудааст. Омўзишу тадқиқ ва бузургдошти осори гузаштагон ҷилои тозае рушду равнақ додааст. Рў овардан ба фарҳангӣ бойю ғании халқҳои олам боз ҳам вусъат ёфт, ки яке аз падидаҳои беҳтарини замони имрўза ҳисобида мешавад, зеро дар олами маънавӣ ченаки асоси муқаддасоти фарҳангӣ


САРАЗМ – САРОҒОЗ ВА ИФТИХОРИ ТАЪРИХИ МИЛЛАТИ ТОҶИК

        Саразм кӯҳантарин ва муқадамтарин ёдгории таърихии халқи тоҷик ба ҳисоб меравад. Чи тавре, ки аз натиҷаи ҳафриёти бостоншиносӣ бар меояд, нахустин маданияти шаҳрсозӣ, кишоварзӣ, ҳунармандӣ, чорводорӣ ва маъдангудози аз ин мавзе оғоз ёфтааст. Саразм ҳамаи ин нишонаҳоро дар худ таҷассум намуда, шаҳри муқаддаси тоҷикон – маркази ҳунармандӣ ба шумор мерафт. Чуноне, ки аз гуфтаҳои Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ,  Пешвои миллат президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бар меояд: «Ёдгории бостонии  Саразм – хазинаи тиллоии миллат аст».         Мутобиқи қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 02.05.2019 таҳти рақами №195 12.09.2020 дар шаҳри Панҷакент 5500 солагии


САРАЗМ

          «Сарчашмаҳои таърихӣ гувоҳӣ медиҳанд, ки бозёфтҳои маданияти қадимаи халқи тоҷик ба ҳазорсолаи чоруми то мелод мансуб буда, аввалин шаҳрҳову нахустин давлатҳои таърихии мо дар ҳамин сарзамин ба вуҷуд омадаанд, ки намунаи беҳтаринашон шаҳраки қадимаи Саразм мебошад». (Эмомалӣ Раҳмон) Асрори Саразм         Панҷакент яке аз зеботарин минтақаҳои сайёҳии Тоҷикистон буда, на танҳо бо табиати зебову дилрабо, кӯҳҳои осмонбӯси сарбафалаккашида, кӯлҳову чашмасорони мусаффо  ва рӯдҳои шӯху пуртуѓён, балки бо шаҳри қадимаву бостонӣ буданаш низ таваҷӯҳи сайёҳони хориҷиро ба худ ҷалб намудааст. Бахусус соли 2018, ки «Соли рушду сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ» унвон гирифт, ташрифи