НАВИДҲО

   Имрӯз дар Китобхонаи илмии донишкада чорабинии илмӣ- маърифатӣ баргузор гардид. Дар он вохӯрии профессор Бозоров Ш.Ш. бо донишҷӯёни донишкада бо намоиши китобҳои таълифшуда доир гардид. 

 Вақти нашр: 2018-02-17  |  Нигариданд: 17  | Муфассал


Рӯзи гузашта расонаҳои наҳзатӣ эълон намуданд, ки гӯё «гурӯҳе аз шахсиятҳои сиёсии тоҷик, ки дар хориҷ аз кишвар ба сар мебаранд», созмонеро бо номи «Анҷумани озодандешони тоҷик» таъсис намудаанд. Ин номи баланд ва ин даъвои бузург боис шуд, то таваҷҷуҳ намоем, ки ин ин «озодандешон» кистанд ва ин иқдом то куҷо ҷиддист? Аммо, афсӯс, ки таҳқиқи масъала чизе бисёр ҳақиртар аз ин ному аз ин даъворо нишон дод. Бинобар ин, зарур донистем, ки баъзе мулоҳизаҳои худро нисбат ба ин «анҷуман» ва муассисони он ироа намоем.

Агар ибораҳои воҳиманоки «афроди шинохта», «шахсиятҳои сиёсии тоҷик», «рӯшанфикрони миллат», «озодандешони тоҷик» ва ғайраро, ки расонаҳои бегона дар муаррифии муассисони ин «анҷуман» истифода кардаанд, бо рӯйхати муассисон муқоиса кунем, мебинем, ки дар байни онҳо ягон шахсияти шинохта ё фарҳангии тоҷик вуҷуд надорад. Магар касе дар Тоҷикистон «шахсияти сиёсӣ» ё «фарди шинохта»-еро бо номи Темури Варқӣ, Равшани Темуриён, Аюб Эгамов ё Ҳаким Рабимпур мешиносад? Чи тавр чанд шахси гумном, ки се нафари онҳо ҳатто модарзод

 Вақти нашр: 2018-02-15  |  Нигариданд: 19  | Муфассал


Тоҷикистон чун як давлати мустақил ба арсаи ҷаҳонӣ қадамҳои нахустини худро дар солҳои 90-уми асри ХХ гузошта, пеш аз ҳама ба ҷанги шаҳрвандӣ дучор гардид.  Яке аз  масъалаҳое, ки давоми солҳои ҷанги шаҳрвандӣ  мавриди муҳокима ва ташвишу  баррасии ҳаматарафаи давлату ҳукумат қарор гирифт, масъалаи кўшишҳои номуввафақи ба амал овардани табадуллоти давлатии  қумондони хиёнаткор Ризвон ба халқи тоҷик мебошад. Барои ба ҳадафҳои  сиёсии худ расидан ин қумондони хиёнаткор  ба эътиқоди динии мардум таъсир расонида  онҳоро бовар кунонид, ки сиёсати давлатдорӣ бар зидди ақидаҳои динии онҳост ва ин роҳу воситаро истифода бурда, мехоҳанд дини мубини исломро барои ба ҳадафҳои нопоки худ ноил шудан истифода баранд. Бо истифода аз ин воситаҳо Ризвони хиёнаткор  аз рафторҳои ноҷавонмардонаи худ истифода карда, арзишҳои олии давлату миллатро нодида гирифта тавассути роҳҳо ва василаҳои гуногун ҷиҳати барангехтани тухми низоъ дар миёни мардуми Ромиту Рашт, даъват ба нооромӣ, бенизомию бетартибӣ, ғасби ҳокимият,  миллатгароӣ ва таҳдид ба суботу оромии ҷамъияту давлат,  паҳн намудани варақаҳои таблиғотӣ ва ҳазорҳо тарзу усулҳои дигар ақидаҳои ғаразноки худро тарғиботу ташвиқот намудааст.  Ҳадафи  асосии ин қумондони хиёнаткор  маҳз созмон доданиҶумҳурии исломӣ ва артиши Наҳзати Исломии Тоҷикистон буда, барангехтани табаддулоту харобиҳо дар хоки Тоҷикистон, ки  мавриди амалишавии манфиатҳояшон буданд, мебошанд. 

 Вақти нашр: 2018-02-14  |  Нигариданд: 17  | Муфассал


 
ДАСТОВАРДҲО...